رهاندن فرزندان از وابستگی

سلام
در زمان حیات با فرزندانم چگونه برخورد کنم که با مرگم دچار افسردگی و غم زدگی بیش از حد نشوند و بتوانند صبر بر مصیبت را کسب نموده و وابسته به من نباشند؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی

سلام علیکم
منهاجی شدن، که همان تقوا در اعتقادات و اعمال است، اشخاص را دارای عزت نفس بالا بار می‌آورد. کسی که عزت نفس بالا داشته باشد، وابستگی‌اش به خداوند است در حالی که به دیگران محبت دارد و احترام می‌گذارد. کسی که عزت نفس واقعی بالا دارد، با از دست دادن اشخاص و اشیاء، دچار افسردگی نمی‌شود.
پس بهترین راه برای رها شدن فرزندان از وابستگی، بالا بردن عزت نفس آنان است و بهترین راه برای بالا بردن عزت نفس واقعی آنان، منهاجی شدنشان است.

موفق باشید
حاج فردوسی

  1. نیما خدایی گفت:

    سلام

    همه ما این را به خوبی درک میکنیم که از دست دادن عزیزان وجودمان را اذیت میکند و نبودشان را تا مدت ها و گاهی تا همیشه حس میکنیم الخصوص که شخص از دست رفته خدایی نا کرده پدر یا مادر باشد که به شدت برایمان ناگوار است در این وضعیت اشک از چشمانمان خشک نمیشود و به گونه ای که احساس میکنیم زندگی به نقطه پایان رسیده است اما خداوند صبر را به وابستگان عنایت میکند .
    در هر حال غم نبود والدین آدم را رنج می دهد و زخمی است که در سینه همیشه تازه است و در این میان هیچ کس چاره ای جز صبر ندارد احساس میکنم که قبل مرگ کار چندانی برای آرامش اولاد بعد از مرگ نمی توان داشت جز یادآور شدن ابدیت الهی و باقی نبودن هیچ چیز در این دنیا با این وجود تمام دلبستگی و وابستگی ابدی را با خدا جویید و در غم و اندوه خود را به خداوند سپرد .

  2. سلام،پدر و مادری که در زمان حیات رفتار خوبی با فرزندانشان دارند و از هیچ کاری برایشان فروگذار نمیکنند.پس از مرگ فرزندانی سالم را به جامعه تحویل میدهند.فرزندانی که نیازهای عاطفی آنان برطرف میشود زندگی بهتری خواهند داشت..و پس از مرگ همواره به یاد والدینشان هستند و خیرات و فاتحه برای شادی و آرامش روحشان نثار آنان میکنند.اما رفتاری که موجب نارضایتی و سرد شدنشان بشود آسیب های جدی به زندگی آینده اشان وارد خواهد ساخت.

  3. رهگذر گفت:

    سلام و عرض ادب
    وابستگی از خصلت های رها نشدنی انسان ها است.آدمیزاد به آنچه که عادت دارد و وابسته است زنده است و بدان امید زندگی میکند،و خداوند نیز این خصلت مهرورزی و باهم بودن را در درون انسان ها گذاشته است. و اما درباره ی مرگ عزیزان،اتفاقی است که برای همه دشوار است…و با گذر زمان برای برخی به فراموشی می انجامد و برخی دیگر با آن کنارآمده و یا امورات دنیوی و مشکلات زندگانی موجب کمرنگ شدن یاد رفتگان خواهد شد.

  4. ریحانه گفت:

    سلام انسان ها هر چقدر هم که قوی باشند باز هم با از دست دادن نزدیکانشان اندوه گین میشوند حال چه فرزند مادر و پدر از دست دهد چه مادر و پدر فرزند. اصلا ربطی به سن و سال هم ندارد بعضی چیز ها در ذات انسان است وابستگی ،جاه طلبی ،زیاده خواهی وغیره که خیلی های این صفات دین انسان را زیر سوال میبرد ولی خداوند برای همه اینها راه چاره گذاشته مثلا خاک سرد است وانسان فراموش کار کم کم از یاد میبرد درست است روزهای اول داغدار است اما گذر زمان همه چیز را حل میکند خدا این دنیا را با نظم خاص آفریده حتی برگی بی اراده او زمین نمی افتد

  5. سراب گفت:

    خواندنش خالی از لطف نیست،مطلب جدید،جالب و قابل تاملی بود.

  6. ناشناس گفت:

    سلام
    استفاده کردیم. مبحث بسیار خوبی بود.