تک دعايی يا چند دعايي؟

سلام
وقتی از کسی خواسته‌ای داريم مثلاً اگر يک چيز باشد راحت بهت ميده اما چندين خواسته و درخواست باشه، همون يک خواسته رو هم شايد نده. حال در بحث دعا، وقتی چندين خواسته باشه، چنين اتفاقی طبق مثال فوق نمی‌افته؟
بهتر نيست روی يک خواسته مهم، دعا کرد و هی تکرار نمود؟
آيا اينکه بگوييم خدايا جميع خيرات دنيا و آخرت رو بهم بده و جميع شر اشرار دنيوی و اخروی رو از من دور کن، اين جمع بستن، شامل همه دعاها ميشه؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی

سلام عليکم
مقايسه‌‌ی عطای خداوند کريم جواد سخی رازق رزّاق با عطای بندگان مفلوکش، مقايسه‌ی نادرستی است. او هر چه ببخشد، چيزی از دارايی‌اش کم نمی‌شود و اين همه بخشش، جز بر جود و کرمش نمی‌افزايد.

امير المؤمنين (عليه‌السلام) در سجده‌ی شکر مي‌فرمودند: «يَا مَنْ لَا يَزِيدُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ إِلَّا جُوداً وَ كَرَماً يَا مَنْ لَهُ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ يَا مَنْ لَهُ خَزَائِنُ مَا دَقَّ وَ جَلَّ» (كمال الدين و تمام النعمة، شيخ صدوق، جلد 2، صفحه‌ی 471)
ترجمه: ای کسی که اصرار اصرارکنندگان جز بر جود و کرمش نمی‌‌افزايد. ای کسی که برای او خزانه‌های آسمان‌ها و زمين است. ای کسی که برای او خزانه‌های خرد و کلان است.
نکته‌ی بعدی اين است که «دعا» مغز و اصل عبادت شمرده شده است و در هيچ حالی نبايد از دعاکردن غافل شد که به تصريح قرآن کريم، اگر دعای ما نباشد، پروردگار متعال به ما توجهی نمی‌کند، می‌فرمايد:

«قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ» (سوره‌ی فرقان،‌ آيه‌ی 77)
ترجمه: بگو اگر دعاى شما نباشد، پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى‏كند.

و نکته‌ی آخر اين که از کامل‌ترين دعاها، دعايی است که معمولاً در قنوت‌ها خوانده می‌شود که می‌فرمايد:

«رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ» (سوره‌ی بقره، آيه‌ی 201)
ترجمه: پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار.

موفق باشيد
حاج فردوسی