لعن بر صوفيه!

سلام بر شما
دوستی دارم که خيلی با صوفيه مخالف است و هميشه آنان را لعن مي‌کند. بويژه صوفيه‌ی گنابادی و دکتر تابنده و ساير دراويش و مشايخ مجاز را شديداً لعن مي‌کند و اميدوار است که اين لعن‌ها، او را به درجات عاليه‌ بهشت برساند. مي‌خواستم نظر شما که خود از سرداران مبارزه با صوفيه و انحرافات و بدعت‌هايشان هستيد را در مورد اين کار دوستم بدانم.
متشکرم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی

سلام عليکم
سؤال شما را در ضمن سه نکته پاسخ می‌دهم. ان شاء الله تعالی

نکته‌ی اول: روش بنده، مبارزه با صوفی مصطلح نيست، که اين صوفيانِ علامت‌دار را «جاهل» و «بيمار» دانسته و شيوه‌ی درست را مبارزه با «تصوف» مي‌دانم. هميشه به رفقای عزيزم توصيه کرده‌ام که انحرافات را بشناسيد و سپس هر کسی که آن انحراف بر او منطبق شد، او را به همان اندازه صوفی يعنی منحرف از جاده‌ی مستقيم ثقلين بدانيد. شايد آن انحراف بر فلان فقيه يا زاهد يا عارف منطبق گرديد. پس فريب شهرت اشخاص را نخوريد و از ‌هيبت و طمطراق آنان نهراسيد، هر کس منحرف شد در اعتقاديات يا عمليات،‌ او را به همان اندازه منحرف بشماريد.

نکته‌ی دوم: صوفيه‌ی گنابادی ادعای تشيع دارند. هر چند تشيعشان در حد بسيار نازل و مخلوط با بدعت‌ها و خرافات فراوان است ولی بالاخره تا جايی که تحقيقات بنده پيش رفته، دوستان اهل بيت عصمت و طهارت (عليهم‌السلام) و دشمنان ارباب سقيفه هستند و اين دوستی را از جشن‌های عيد غدير و نيمه‌ی شعبان و عزاداري‌های محرم و صفرشان مي‌توان فهميد.

نکته‌ی سوم: لعن کردن، بسيار حساس و خطرناک است زيرا بر طبق روايت معتبر، اگر کسی را که مستحق لعن نيست، لعن کنيد، به خودتان بر خواهد گشت و ايجاد انواع مشکلات مادی و معنوي، دنيوی و اخروی خواهد نمود. پس لعن را در همان حد که در قرآن کريم و روايات معتبر آمده، مجاز بشماريد. حتی در قرآن کريم، هيچ آيه‌ای که امر به لعن ديگران باشد، نيامده است؛ يعنی در هيچ آيه‌ای نفرموده است که فلان شخص يا فلان طايفه را لعنت کنيد. فقط در دو آيه به صورت غيرامری مي‌فرمايد: «عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعينَ» (سوره‌ی بقره، آيه‌ی 161 و سوره‌ی آل عمران، آيه‌ی 87) که آن هم در مورد مرتدهايی است که در حال کفر بميرند و از ارتداد خود توبه نکنند.
پس علی رغم تمام انتقادات اساسی و بنيادي‌ای که بر تصوف و صوفيان داريم، در اين مورد هشدار مي‌دهيم که ذمّه‌ی خود را مشغول به لعن اينان نکنيد. البته اين که آنان را لعن نکنيد، به معنی تأييد انحرافاتشان نيست بلکه فقط از جهت اين که حيف است اصحاب منهاج فردوسيان، قدم بر مسير خلاف احتياط بگذارند. شايد فردای قيامت، همين صوفی بي‌صفايی که امروز دچار جهل و خرافات شده، مدعی شما در آمد که چرا مرا لعن کردی در حالی که از مواليان حضرت مولی الموالی (عليه‌السلام) و از منتظران حضرت بقية الله الاعظم (ارواحنا فداه) به قدر فهم و درک خودم بودم؟!
پس به دوستتان هم توصيه کنيد که از لعن فرستادن بر صوفيه‌ای که ادعای تشيع مي‌کنند، هر چند بسيار منحرف و سرگردان هستند، خودداری نمايد و گردن نازنين خود را پلی برای عبور اينان قرار ندهد و اعمال صالحش که بر آمده از اعتقادات سالم است را در ازای راضی کردن اينان نپردازد.

موفق باشيد
حاج فردوسی