معرفی کتاب «صحيفه‌ی سجاديه» (از منابع منهاج فردوسيان)

مقدمه:
قواعد نظري و قوانين عملي منهاج فردوسيان، برگرفته از تصريحات آيات قرآن کريم و روايات معتبر شيعه از اهل بيت طاهرين (عليهم‌السلام) است. اين روايات، از منابع معتبر حديث شيعه، برگرفته شده است. يکي از اين منابع، عبارت است از:

صحيفه‌ي سجاديه

اين کتاب شريف، مجموعه دعاهايي است که امام زين العابدين (عليه‌‏السلام) انشاء فرموده‏اند و امام محمد باقر (عليه‏‌السلام) فرزند بزرگوارشان آن‏ها را نوشته‏اند و امام جعفر صادق (عليه‏‌السلام) نيز در مجلس، حاضر بوده و آنها را مي‏شنيده است.
کتاب صحيفه‌ي سجاديه داراي پنجاه و چهار دعاست که شامل مباحث اخلاقي، اعتقادي، اجتماعي و سياسي مي‏باشد.
اين کتاب در ميان علماي شيعه به «انجيل اهل بيت» و «زبور آل محمد (عليهم‌السلام)» ملقب گرديده است و همانطور که انجيل عيسي (عليه‏‌السلام) و زبور داود (عليه‌‏السلام) دو کتاب آسماني حاوي علوم و حکم بوده‏اند، صحيفه هم علوم و حکمي را در بر دارد که جهانيان را به سعادت و نيکبختي مي‏رساند.
در بسياري از اجازات علماي اماميه نيز اين کتاب به «اُخت القرآن» يعني خواهر قرآن وصف شده است، در برابر نهج‌البلاغه که آن را «اخ القرآن» يعني برادر قرآن گفته‏‌اند.
صحيفه‌ي سجاديه را علاوه بر امام محمد باقر (عليه‏‌السلام)، زيد بن علي (عليه‏‌السلام) ـ برادر آن حضرت ـ نيز، نوشته است. اين نسخه بعد از شهادت زيد، به وسيله‌ي فرزندش يحيي بن زيد و توسط متوکل بن هارون در اختيار محمد و ابراهيم، پسر عموهاي يحيي بن زيد قرار گرفته است. متوکل بن هارون مي‏گويد: من نسخه‌ي زيد بن علي (عليه‏‌السلام) را با نسخه‌ي امام محمد باقر (عليه‏‌السلام) که نزد امام صادق (عليه‏‌السلام) بود، مقايسه کردم و حتي يک حرف با هم فرق نداشتند.
امام جعفر صادق (عليه‏‌السلام) صحيفه‌ي سجاديه را بر برخي از ياران خود مانند متوکل بن هارون نيز املا کرده‏اند و نسبت کتاب صحيفه‌ي سجاديه به امام زين العابدين (عليه‏‌السلام) در ميان علما و فقهاي شيعه متواتر است.