قضاوت و اصحاب منهاج فردوسيان

سلام خدمت حاج فردوسی و دوستداران آن
سوال بنده اين است نهايت ديدگاه منهاجيون چيست؟ يعنی اگر جامعه‌ای اين نياز را در خود کشف و به سمت آن حرکت کرد در نهايت يک جامعه منهاجی کجا قرار مي‌گيرد؟ نهايت ديدگاه منهاجيون و ديدگاه يک جامعه منهاجی در اين دنيا چگونه است؟ يعنی يک منهاجی به دنبال تشکيل يک ارتش و نظام قوی برای حضرت امام عصر نيست؟ منظور بنده هدف جمعی از کل اين مسير است.
و سوال ديگر اينکه گفته شده در طريق منهاج داوری لازم نيست و قضاوت نبايد باشد خب در اين جامعه چگونه بين دو نفر و مشکلات، تصميم درست اتخاذ مي‌شود در حالی که قاضی وجود ندارد؟ بنده از يکی از اصحاب منهاجی سوال کردم و اين چنين شنيدم که يک منهاجی نبايد قاضی شود يا داوری کند.
اگر در پرسش سوالات، مشکلی بود حاج فردوسی عزيز تصحيح بفرمايند با تشکر از وقت جنابعالی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی

سلام عليکم
جواب سؤال اول: هدف از زندگی دنيوی در نزد منهاجي، داشتن زندگی آزاد از فشارهای درونی و برونی بر مسير طاعت حق تعالی است. اما از بعد جمعی و در مسير ظهور، بايد توجه داشته باشيد که لشکر را فرمانده انتخاب مي‌کند. بر ما اين است که خودمان را به صورت فردي، با تهذيب نفس و اصلاح ديدگاه‌ها و اعمال، آماده کنيم؛ ولی انتخاب شدن در لشکر آن حضرت، بسته به نظر آن جناب است و ما نمی‌توانيم پيشاپيش، تصميم بگيريم.

جواب سؤال دوم: بله آن منهاجی درست گفته است، منهاجی شغل قضاوت بر نمي‌گزيند چون در روايات ما، از قاضی شدن نهی شده است. ولی اگر روزگاری جامعه، همگی منهاجی شدند، نيازی به قضاوت نخواهد بود و اگر نياز باشد، از باب اضطرار، گروهی بايد به اين کار، مشغول گردند.
البته توجه داشته باشيد که سراسر جامعه، فقط در زمان ظهور، منهاجی خواهد بود و قبل از آن، احتمالش در حد محال است. و قضاوت در عصر ظهور، با قضاوت در عصر غيبت، فرق اساسی دارد و احتمالش هست که اصلاً کراهتش برداشته شود.

موفق باشيد
حاج فردوسی