تأثير سلام بر نماز!

سلام بر شما
در عکس‌نوشته‌اي که در شبکه‌هاي اجتماعي منتشر شده، چنين نوشته شده است: حضرت آيت الله مجتهدي تهراني (رحمة الله عليه): «اين را يادگاري از من داشته باشيد، اقامه که مي‌گوييد، قبل از گفتن الله اکبر، يک سلام به امام حسين (عليه‌السلام) بدهيد. اين نمازتان خيلي عالي مي‌شود. صلي الله عليک يا اباعبد الله يا السلام عليک يا اباعبد الله» (بديع الحکمه، 20/34)
لطفاً جايگاه سلام دادن بر امام حسين (عليه‌السلام) قبل از نماز را بر مبناي منهاج فردوسيان، روشن فرماييد.

N909

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالي

سلام عليکم
کسي مي‌تواند ادعا کند که انجام فلان کار،‌ موجب مي‌شود که «نمازتان خيلي عالي مي‌شود» که اتصال به وحي داشته باشد. پيامبر، از طريق فرشته‌ي وحي، متصل به وحي است و علوم غيبي و برنامه‌ي زندگي بشر را از جانب خداي تعالي دريافت مي‌نمايد. امام معصوم، از طريق علم وراثتي به پيامبر وصل است. به عبارت ديگر، وقتي استاد اعظم (صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) مطلبي مي‌فرمودند، با تکيه بر علوم و معارفي بود که جبرئيل امين (عليه‌السلام) بر ايشان نازل مي‌کرد. ائمه‌ي طاهرين (عليهم‌السلام) نيز تمام مطالب و معارفشان را به صورت ميراث مکتوب و شفاهي و نوري از امام قبل از خود دريافت کرده‌اند تا مي‌رسد به امير المؤمنين (عليه‌السلام) و آن حضرت نيز تمام علمشان را از استاد اعظم (صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) دريافت کرده‌اند و با واسطه‌ي پيامبر خدا، به وحي متصل هستند.

مثلاً وقتي امام صادق (عليه‌السلام) فرمودند: عطر زدن موجب مي‌شود ثواب نماز، هفتاد برابر شود، بر طبق اعتقادات ما، اين مطلب از پدرشان از پدربزرگشان از پدر پدربزرگشان تا مي‌رسد به رسول خدا (صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) و از جبرئيل و خداي تعالي است. در روايت شريف آمده است:

عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ وَ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ وَ غَيْرِهِ قَالُوا سَمِعْنَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (عليه‌السلام) يَقُولُ:‏ «حَدِيثِي حَدِيثُ أَبِي وَ حَدِيثُ أَبِي حَدِيثُ جَدِّي وَ حَدِيثُ جَدِّي حَدِيثُ الْحُسَيْنِ وَ حَدِيثُ الْحُسَيْنِ حَدِيثُ الْحَسَنِ وَ حَدِيثُ الْحَسَنِ حَدِيثُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (عليه‌السلام) وَ حَدِيثُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ حَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ (صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) وَ حَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ». (کافي، محدث کليني، جلد ‏1، صفحه‌ي 53، بَابُ رِوَايَةِ الْكُتُبِ وَ الْحَدِيثِ وَ فَضْلِ الْكِتَابَةِ وَ التَّمَسُّكِ بِالْكُتُبِ‏)

ترجمه: جمعي از اصحاب گفتند: از امام صادق (عليه‌السلام) شنيديم که فرمودند: حديث من، حديث پدرم است و حديث پدرم، حديث پدربزرگم است و حديث پدربزرگم، حديث حسين (عليه‌السلام) و حديث حسين (عليه‌السلام)، حديث حسن (عليه‌السلام) و حديث حسن (عليه‌السلام)، حديث امير المؤمنين (عليه‌السلام) و حديث امير المؤمنين (عليه‌السلام)، حديث رسول خدا (صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) و حديث رسول خدا (صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم)، سخن خداي عز و جل است.

در مرام منهاجي ما، کسي که در غير اين سلسله‌ي نوراني قرار داشته باشد و ادعا کند که انجام فلان کار يا ترک فلان کار، موجب عالي شدن نماز يا ساير اعمال عبادي مي‌گردد، قابل اعتنا و اعتماد نيست. چگونه کسي که اطلاعي از پشت پرده‌ي عالم هستي ندارد،‌ مي‌تواند رابطه‌ي اعمال را کشف کرده و از تأثير و تأثّرات آن خبر دهد؟!

اين عمل، يعني چسباندن چيزهايي که از دين نيست به دين، همان «دين‌تراشي» است که بارها اصحاب منهاج فردوسيان را از کساني که گرفتار بيماري «دين‌تراشي» هستند، برحذر داشته‌ايم. البته لازم به ذکر است که اين کار، «دين‌تراشي» هست ولي شخص محترمي مانند مرحوم مجتهدي (ره) «دين‌تراش» خطاب نمي‌شود؛ زيرا «دين‌تراش» به کسي مي‌گويند که ديني را از پايه بسازد و به جامعه عرضه کند، مانند «عليمحمد شيرازي» و «حسينعلي نوري» (لعنة الله عليهما الي يوم القيامة) که به ترتيب، بابيت و بهائيت را اختراع کردند. به عبارت ساده، به کسي که يک سيگار مي‌کشد، مي‌توان گفت: «سيگار کشيد» ولي نمي‌توان گفت: «سيگاري»؛ همچنين به کسي که آموزه‌ي ديني‌اي از ذوقيات خودش مي‌سازد، مي‌توان گفت: «در همين مورد محدود، دين‌تراشي کرد» اما نمي‌توان گفت: «فلاني دين‌تراش است». تقاضا دارم اصحاب منهاج فردوسيان، اين نکته‌ي ظريف را مدّ نظر داشته باشند تا حق کسي ضايع نشود.

نتيجه‌ي کلام: اين عمل، سندي در آيات و روايات ندارد، لذا سلام دادن به حضرت اباعبدالله الحسين (عليه‌السلام) قبل از نماز، اگر به قصد ورود باشد، حرام و بدعت است و اگر به قصد ورود نباشد، کاري ذوقي است و شايد براي بعضي افراد، حال خوشي در پي داشته باشد.

موفق باشيد
حاج فردوسي