کيفيت نيت در حاجت‌هاي همسو با آخرت

سلام خدمت حاج فردوسي
اگر حاجت‌هاي دنيايي، همسو با هدف اخروي (که همان بهشت فردوس است)، باز هم نيتمان اشکال دارد؟ مثل حل مشکل ازدواج براي دوري از جهنمي شدن يا پيدا شدن کار مناسب با درآمد خوب براي فراق و آرامش ذهن براي انجام برنامه‌هاي منهاج فردوسيان؟
2. امام علي(عليه‌السلام): تو مراقب آخرتت باش، دنيا خودش ذليلانه پيش تو مي‌آيد. (غررالحکم، حديث 2603، صفحه‌ي 144)
آيا حديث فوق، نشان از يک قانون کلي است يا نه؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالي

سلام عليکم
جواب 1: هر گاه نيت اصلي‌تان از زندگي دنيا، رهيدن از جهنم و رسيدن به درجات بهشت باشد و اين هدف ارزشمند، سراسر وجودتان را فرا بگيرد، تمام کارهايي که براي رسيدن به آن هدف انجام مي‌دهيد، همگي درست و ارزشمند خواهد بود. به عبارت ديگر، اگر به هدفتان ايمان بياوريد، تمام کارهايي که در راه رسيدن به هدفتان انجام مي‌دهيد و ترک مي‌کنيد، رساننده‌ي شما به هدف است و پاداش عظيم (رهيدن از جهنم و رسيدن به بهشت) دارد.
با ذکر يک مثال، شما را در فهم بهتر مطلب، ياري مي‌کنم. فرض کنيد در يک روز تعطيل، قصد رفتن از شهر به باغ فلان که در اطراف شهر است، داريد. تمام کارهايي که شما را در اين سفر، ياري مي‌رساند، پاداش دارد و پاداشش، رسيدن به باغ است. پس، رسيدگي به اتومبيل از نظر سوخت و باد و آب و روغن، همگي پاداش دارد. سرعت مناسب، مراعات قوانين رانندگي، انتخاب جاده‌ي ايمن، پرهيز از سرعت زياد و سبقت بيجا، همگي پاداش دارد. داشتن نقشه‌ي راه و آگاه بودن از خطرات احتمالي جاده و مسير، پاداش دارد، و پاداشش، رسيدن به باغ است.
بر طبق همين مثال، اگر هدفتان رسيدن به باغ‌هاي پرنعمت بهشت است، هر چيزي که شما را به آن هدف برساند، پاداش دارد و پاداشش «رسيدن» است. پاداش انجام دادن کارهاي خوب و ترک کردن کارهاي بد، همان «رسيدن» به باغ‌هاي پرنعمت بهشت است. اگر بتوانيد اين مثال را به خوبي متوجه شويد، بحث نيت برايتان حل مي‌شود و آن وقت با خيال آسوده، مراعات قوانين عملي منهاج فردوسيان را به جان مي‌خريد. به عبارت ديگر، هر کاري که خداي تعالي از شما خواسته و در مقابلش رسيدن به باغ‌هاي بهشت را وعده داده است را با شيريني انجام خواهيد داد،‌ به اميد عطاي بي‌حساب خداوندگار متعال.
به بيان ساده، اگر رسيدن به بهشت را درک کنيد و در عمق جانتان قرار بگيرد، خوردن يا نخوردن، شهوت جنسي يا کنترل آن، خوابيدن يا بيدار بودن، روزه گرفتن يا افطار کردن، جمع کردن مال يا بذل کردن مال، خم شدن (رکوع) يا ايستادن (قيام)، حرف زدن يا ساکت بودن و همه‌ي اعمال و رفتارتان،‌ در جهت رسيدن به درجات عاليه‌ي بهشت قرار خواهد گرفت.
در اين صورت،‌ بزرگ بودن و سخت بودن کارها برايتان مطرح نخواهد بود،‌ بلکه ميزانِ اثر مثبت آن در رسيدن به هدف، برايتان مهم خواهد بود. مثلاً سفر به مکه‌ي مکرمه براي حج يا عمره، چون رساننده به بهشت است، زحمتي نخواهد داشت ولي کشيدن يک نخ سيگار، چون اثر مثبتي در رسيدن به بهشت ندارد، برايتان سخت خواهد بود.
پرداخت صدها ميليون تومان به عنوان خمس و زکات و صدقات،‌ هيچ سختي‌اي نخواهد داشت ولي پرداخت پول براي خريدن يک بسته ورق پاسور، بسيار سخت خواهد بود.
بيدار بودن در شب قدر، سختي نخواهد داشت ولي يک دقيقه بيدار ماندن براي ديدن فيلم و فوتبال، سخت خواهد بود.
يک ماه، روزه گرفتن و گرسنگي کشيدن، برايتان بيش از خوردن و سير بودن، لذت خواهد داشت و …
تمام اينها و صدها مورد ديگر، فقط براي اين است که مي‌دانيد و ايمان داريد به هدف اصلي خود، نزديک و نزديک‌تر مي‌شويد.
2. اگر منظور از دنيا،‌ ثروت و قدرت و عزت دنيا باشد، چنين چيزي به تجربه ثابت نشده است. يعني مؤمنين و متدينين زيادي را ديده‌ايم و وصفشان را شنيده‌ايم که در ثروت معمولي و بدون قدرت و عزت خاص، زندگي کرده‌اند. حتي پيامبراني که دنيا، به معني ثروت و قدرت و عزت داشته‌اند، از تعداد انگشتان دست،‌ فراتر نمي‌رود.
پس نمي‌توانيم اين فرمايش مولا را به عنوان قانون کلي، براي سراسر زندگي بدانيم ولي در موارد جزئي و فردي، هر گاه بين انتخاب دنيا و آخرت، مردد شُديد، اگر طرف آخرت را بگيريد، خواهيد ديد که دنيا، به آساني و خوبي، درست مي‌شود و به هدفي که داشتيد، مي‌رسيد.
به عنوان مثال، هر گاه بين ماندن در مغازه و فروختن اجناس با رفتن به مسجد و خواندن نماز جماعت و اول وقت مردّد شُديد، طرف نماز جماعت و مسجد را بگيريد، مشتري مناسب، خودش مي‌آيد.
هر گاه بين قرض الحسنه دادن با ربا دادن مردّد شُديد، قرض الحسنه بدهيد، خواهيد ديد چيزي که مي‌خواستيد از بهره‌ي ربا بگيريد، از راه حلال نصيبتان شد.
هر گاه مردد شُديد بين اين که دروغ بگوييد و مال دنيا به دست بياوريد يا راست بگوييد و مال دنيا از دست بدهيد، راست بگوييد، خواهيد ديد برايتان جبران شد.

موفق باشيد
حاج فردوسي