شرحی بر: بیچاره کسی است که …

بیچاره کسی است که بعد از یک‌دوره مطالعه‌ی قواعد و قوانین منهاج فردوسیان، نفهمد که نوبت عمل رسیده است. /
شرح: یکی از اصول اساسی در رسیدن به هر بلندا و قلّه، مراعات کردن دستورالعمل رسیدن است. اگر کسی آرزویی داشته باشد ولی در راستای تحقق آرزویش عمل نکند، آن آرزو، هیچگاه تحقق نخواهد یافت. پس این مطلب، منحصر در برنامه‌ی تربیتی منهاج فردوسیان نیست و مخصوص اصحاب منهاج فردوسیان نمی‌باشد.
اما افراد زیادی را می‌بینیم ـ و شاید خودمان هم از آنان باشیم ـ که برای رسیدن به یک نقطه‌ی اوج، بر آرزو و تمنای رسیدن، بسنده می‌کنند. اینان، هیچگاه به آن قلّه‌ها دست نخواهند یافت و همواره در مرحله‌ی آرزو، توقف خواهند نمود.
پیام اساسی این کلمه، دعوت به عمل و مراعات قوانین است. به زبان کنایه، می‌رساند که اگر قواعد نظری و قوانین عملی را مطالعه کردی و با زوایای آن آشنا شدی، اما قدم در راه مراعات آن برنداشتی، بیچاره هستی. و اوج این بیچارگی، در جهان بعدی، پدیدار خواهد شد. زمانی که پرونده‌ی اعمال را به دست ما بدهند و در آن، فقط مطالعه و اطلاع یافتن از قواعد و قوانین چنین برنامه‌ای باشد. بدون این که بر طبق آن، عمل کرده و خود را از مهلکه‌ها نجات داده باشیم.