شرحی بر: بيچاره کسي است که …

بيچاره کسي است که بعد از يک‌دوره مطالعه‌ي قواعد و قوانين منهاج فردوسيان، نفهمد که نوبت عمل رسيده است. /
شرح: يکي از اصول اساسي در رسيدن به هر بلندا و قلّه، مراعات کردن دستورالعمل رسيدن است. اگر کسي آرزويي داشته باشد ولي در راستاي تحقق آرزويش عمل نکند، آن آرزو، هيچگاه تحقق نخواهد يافت. پس اين مطلب، منحصر در برنامه‌ي تربيتي منهاج فردوسيان نيست و مخصوص اصحاب منهاج فردوسيان نمي‌باشد.
اما افراد زيادي را مي‌بينيم ـ و شايد خودمان هم از آنان باشيم ـ که براي رسيدن به يک نقطه‌ي اوج، بر آرزو و تمناي رسيدن، بسنده مي‌کنند. اينان، هيچگاه به آن قلّه‌ها دست نخواهند يافت و همواره در مرحله‌ي آرزو، توقف خواهند نمود.
پيام اساسي اين کلمه، دعوت به عمل و مراعات قوانين است. به زبان کنايه، مي‌رساند که اگر قواعد نظري و قوانين عملي را مطالعه کردي و با زواياي آن آشنا شدي، اما قدم در راه مراعات آن برنداشتي، بيچاره هستي. و اوج اين بيچارگي، در جهان بعدي، پديدار خواهد شد. زماني که پرونده‌ي اعمال را به دست ما بدهند و در آن، فقط مطالعه و اطلاع يافتن از قواعد و قوانين چنين برنامه‌اي باشد. بدون اين که بر طبق آن، عمل کرده و خود را از مهلکه‌ها نجات داده باشيم.